“Burada hava sıcak“ dedi ve..

Doğancı yağmurlar başlayınca bir depoya sığındı.

“Burada hava sıcak“ dedi ve..

Kızının kendisini "Burada hava daha sıcak" diye Fethiye'de bir parka bırakıp gittiğini söyleyen kimsesiz kadın, parkta mendil satarak yaşam mücadelesi veriyor!

Muğla’nın Fethiye ilçesinde, çocuklarının sokağa terk ettiği 58 yaşındaki Şerife Doğancı, yaşam savaşı veriyor. Kocaeli'de yaşayan kızının 'havalar daha sıcak' diye kendisini Fethiye'de bir parka bıraktığını iddia eden Şerife Doğancı, kağıt mendil satarak karnını doyurmaya çalışıyor. 

Yaklaşık 1 ay önce, Kocaeli'nin Gebze İlçesi'nde yalnız yaşayan ve kendisine bakmak istemeyen kızı tarafından Muğla'nın Fethiye İlçesi'ne bırakılan Şerife Doğancı, 20 gün boyunca Atatürk Caddesi'ndeki banka şubesi yanında kaldırımda yattı. Doğancı, havanın soğumaya başlamasıyla Çarşı Caddesi'nde eğlence mekanlarının depo olarak kullandığı harabe eve sığındı. 


ÇOCUKLARI BAKMIYOR 

Yürüteç yardımıyla yürüyebilen Doğancı, Almanya'da 17 yıl kaldıktan sonra evlenerek Türkiye 'ye yerleştiğini söyledi. Yaklaşık 10 yıl önce eşinden ayrıldığını anlatan 3 çocuk annesi Şerife Doğancı, çocuklarının kendisine bakmak istemediğini vurguladı. 2 yıl önce Trabzon'da bir huzurevine yerleştirildiğini kaydeden Şerife Doğancı, bakım şartlarının kötü olması nedeniyle 1.5 yıl sonra ayrıldığını belirtti. 

HUZUREVİNE GİTMEK İSTEMİYOR 

Yeniden huzurevine dönmek istemediğini söyleyen Şerife Doğancı, şimdi Fethiye sokaklarında mendil satarak para kazanmaya çalışıyor. Trabzon'daki huzurevi tecrübesinden dolayı Fethiye Belediyesi'nin huzurevine yerleştirme talebini reddeden Doğancı, tek isteğinin tek göz bir oda olduğunu anlattı. 

'HAVALAR DAHA SICAK' DİYE FETHİYE'YE BIRAKTI' 

Sosyal güvencesi olmadığını kaydeden Doğancı, şöyle dedi: "Gebze'deki kızım da bana bakmak istemedi. 'Havalar daha sıcak' diye Fethiye'ye getirip bir parka bıraktı.

Önce bir süre bankanın yanında kaldırımda yattım. Yağmurlar başlayınca bu depoya sığındım. İnsanlara yalvarıyorum, kimse mendil almıyor.

Almancam var. Almanlar bana daha çok acıyor. Trabzon'da huzurevinde kaldım. Çok kötü bir ortamdı. Birkaç kişi aynı odada kalıyorduk. Yaşlılık farklı sorunlar getiriyor.

Biri yemek yerken, biri istifra ediyordu. Bakıcıların davranışları da buna eklenince dayanılmaz bir ortam oluyor.

Şimdi huzurevine dönmek istemiyorum. Tek isteğim tek göz bir oda. Bana bu konuda yardımcı olacak bir hayırsever varsa minnettar olurum." 

Güncelleme Tarihi: 18 Ocak 2017, 12:24

YORUM EKLE